·
Veyis

Veyis

yol arkadaşı, compagnon de cheminyol arkadaşı
Que ceux qui doivent le reconnaissent · À l'AmourTanıması gerekenler tanısın · Sevgiyle

D'abord, on apprend à s'asseoir,
puis à se lever.
À se tenir avec grâce —
car nous ne sommes que des invités.

Le monde est une maison d'hôtes ;
nous ne faisons qu'y passer.
On apprend les manières du cœur
pour vivre, dignement, notre part d'invité.

Et vient le jour
où l'invité, ayant appris la grâce,
se lève à son tour,
et ouvre la porte.

Il est temps de l'accueil.

Önce oturmayı öğreniriz,
sonra kalkmayı.
Zarafetle durmayı —
çünkü biz yalnızca misafiriz.

Dünya bir misafirhane ;
biz sadece geçiyoruz.
Kalbin edebini öğreniriz,
bu dünyadaki misafirliğimizi hakkıyla yaşamak için.

Ve bir gün gelir,
zarafeti öğrenen misafir
kendi de kalkar
ve kapıyı açar.

Ağırlama vakti geldi.

— Veyis

Les livresKitaplar

Moi à moi

Textes écrits à des moments différents, repris et offertsFarklı zamanlarda yazılmış, yeniden ele alınmış metinler

Un espace où regarder ce qui apparaît, ce que l'on appelle « soi », et ce qui n'a jamais bougé.

Görüneni, « ben » denileni ve hiç kımıldamamış olanı görebileceğiniz bir alan.

Au-delà des formesFormların Ötesi

La géométrie de la présenceVarlığın Geometrisi

Disponible en français et en turc, au format Kindle et broché.

Fransızca ve Türkçe olarak, Kindle ve baskı formatında mevcuttur.

Rester en lienBağlantıda kalın

Quelques partages, ici et là.Orada burada, birkaç paylaşım.